ආහාර අනාරක්ෂිතභාවය පිළිබඳ බංග්ලාදේශයට රතු එළියක්

2026 ආහාර අර්බුද පිළිබඳ ගෝලීය වාර්තාව බංග්ලාදේශය සම්බන්ධයෙන් රතු එළියක් දක්වා තිබෙන බව විදෙස් මාධ්‍ය වාර්තා කරනවා.

රට සාගතයකට මුහුණ දී නොමැති වුවත්, එය මහා පරිමාණ ආහාර අර්බුදයකට ද මුහුණ දී නැති බවයි ඒවායේ සඳහන් වන්නේ.

2025 වසරේ ඉහළ මට්ටමේ උග්‍ර ආහාර අනාරක්ෂිත භාවයකට මුහුණ දුන් පුද්ගලයන් වැඩිම පිරිසක් සිටින රටවල් සහ ප්‍රදේශ 10 අතරට බංග්ලාදේශය පත්ව තිබෙනවා.

එම වාර්තාවට අනුව, 2025 වසරේ උපරිම අවස්ථාවේදී බංග්ලාදේශයේ පුද්ගලයන් කෝටි 1.6ක් පමණ අර්බුදකාරී මට්ටමේ හෝ ඊට වඩා නරක ආහාර අනාරක්ෂිත භාවයකට මුහුණ දී තිබෙනවා.

මෙයට 'අර්බුදකාරී' (Crisis) ගණයට අයත් කෝටි 1.56ක් සහ 'හදිසි' (Emergency) ගණයට අයත් ලක්ෂ හතරක් ඇතුළත් බවයි එම මාධ්‍ය වාර්තාවල දැක්වෙන්නේ.

මෙය විශ්ලේෂණය කරන ලද ජනගහනයෙන් සියයට 17ක් නියෝජනය කරන නමුත්, මෙම වාර්තාව මගින් විශ්ලේෂණය කර ඇත්තේ මුළු රටම නොව, මුළු ජනගහනයෙන් සියයට 59ක පිරිසක් පමණක් බව එහි සඳහන්.

2024 වසරට සාපේක්ෂව බංග්ලාදේශය යම් දියුණුවක් ලබා ඇති බවත්, උග්‍ර ආහාර අනාරක්ෂිත භාවයට මුහුණ දෙන පුද්ගලයන් සංඛ්‍යාව ලක්ෂ 76 කින් අඩු වී ඇති බවත් එම වාර්තාවේ සඳහන්.

2025 මුල් භාගයේදී ප්‍රධාන පෙළේ ස්වාභාවික ව්‍යසනයන් සිදු නොවීම, ආහාර උද්ධමනය පහත වැටීම සහ විදේශ ප්‍රේෂණ ලැබීම ඉහළ යාම මෙම දියුණුවට හේතු වී තිබෙනවා.

නමුත් මෙම සොයා ගැනීම එතරම් කනස්සල්ලට කරුණක් වන්නේ ද එම හේතුව නිසාමය. ස්වාභාවික ව්‍යසනයන් අඩු සහ ආහාර උද්ධමනයෙන් යම් සහනයක් ලැබුණු සාපේක්ෂව යහපත් වසරක පවා, උග්‍ර ආහාර අනාරක්ෂිත භාවයෙන් පෙළෙන පුද්ගලයන් සංඛ්‍යාව අතින් බංග්ලාදේශය තවමත් ලෝකයේ ඉහළම රටවල් අතර පවතින බැවිනි.

මෙයින් පෙන්නුම් කරන්නේ බංග්ලාදේශයේ පවතින ආහාර අනාරක්ෂිත භාවය පිළිබඳ ගැටලුව හුදෙක් ගංවතුර, සුළි කුණාටු, නියඟය හෝ හදිසි මිල ඉහළ යෑම් පිළිබඳ ප්‍රශ්නයක් පමණක් නොවන බවයි.

ඇත්ත වශයෙන්ම මෙම බලපෑම් වැදගත් වේ, මන්ද ඒවා හරහා අවදානමට ලක්විය හැකි පවුල් ක්ෂණික පීඩනයකට තල්ලු කළ හැකි බැවින්.

නමුත් ආහාර අනාරක්ෂිත භාවය දිගින් දිගටම පැවතීමෙන් පෙනී යන්නේ වඩාත් ව්‍යූහාත්මක ගැටලුවක්.

එනම් අඩු සහ අස්ථාවර ආදායම්, දුර්වල මිලදී ගැනීමේ ශක්තිය, කලාපීය වශයෙන් පවතින අගහිඟකම්, දේශගුණික බලපෑම්වලට නිරාවරණය වීම, ප්‍රමාණවත් පෝෂණයක් නොලැබීම සහ සමාජ ආරක්ෂණ ක්‍රමවේදවල පවතින අඩුපාඩුයි.

බොහෝ පවුල්වලට පවතින අර්බුදය වෙළඳපොලේ ආහාර නොමැතිකම නොව, ආහාර මිලදී ගැනීමට නොහැකි වීම, පෝෂණයෙන් අඩු ආහාර වේලක් ලැබීම සහ ඔවුන් සතු මුහුණදීමේ හැකියාවන්දැනටමත් ගිලිහී ගොස් තිබීම බවයි අදාළ මාධ්‍ය වාර්තාවල දැක්වෙන්නේ.